| Kolejka | Zasięg | Zadań | Prior. |
|---|---|---|---|
| Kolejka główna | lokalna | 4 | 1 |
| Kolejka QA | dla agenta | 2 | 2 |
| Kolejka Backend | dla projektu | 6 | 1 |
Akcje dequeue, split i merge należą do wykonawców — Coordinator dysponuje pozostałymi ośmioma.
„Zatwierdź” kieruje wynik do kolejnego etapu orkiestracji akcją route. „Odrzuć” wywołuje retry z dołączonym uzasadnieniem. „Rozstrzygnij” wywołuje branch i jest przeznaczone dla wcielenia Arbitrator przy wykrytej rozbieżności.
Przykładowe wcielenia podagentów — Agent UI, Agent Backend, Agent API, Agent Security, Agent Database, Agent Testing — stanowią zestaw przykładowy, nie zamknięty. Każdy podagent może nieść pełną definicję komponentu własnego rodzaju „agent” albo działać jako wąsko sprofilowany model bazowy dedykowany jednemu zakresowi zadania.
Cztery okna robocze ról środowiska MultitaskingAI — Executor Chat (Executor 1 i Executor 2), Coordinator Chat i Results Analyzer (Executor 3 / Validator) — jako przełączalne widoki w jednej powłoce środowiska, wraz z widokiem pracy równoległej dwóch wykonawców oraz siatką węzłów mechanizmu Subagent Network. Każde okno zbudowane jest wg anatomii wspólnej okna roli: nagłówek (nazwa roli · przypisany agent lub model · kanał modelu), obszar zawartości, pas elementów konfiguracji z objaśnieniami kontekstowymi oraz stopka stanu procesu sesji po stronie serwera.
dok/projekt-ui/srodowiska/multitaskingai.md — rozdz. 9.1 anatomia wspólna okna roliKANON.md — rozdz. 7.6 inwentarz okien roboczych ról, rozdz. 8 zasada zero blokad (ADL-017)waga przypisana w dokumentacji wcieleniu Arbitrator nie występuje w zestawie ikon platformy — przycisk „Rozstrzygnij (Arbitrator)” użyto ikony debata (rozstrzyganie rozbieżności), pozostając w obrębie zatwierdzonego zestawu.